Bouw een interne linkstrategie: prioriteitspagina's, themaclusters, ankerteksten, de 3 modellen vergeleken, een plan in 7 stappen en fouten om te herstellen.

Op deze pagina
In het kort
een interne linkstrategie is een schriftelijk plan dat bepaalt welke pagina's links krijgen, vanaf welke pagina's en met welke ankertekst. Ze rust op drie pijlers: een korte lijst prioriteitspagina's, themaclusters die verwante content bundelen en regels voor ankerteksten. Kies één linkmodel (een dicht “Wikipedia”-netwerk, een semantische cocoon of een silo op basis van de URL-structuur), pas het toe met een crawler en meet daarna elke maand inkomende links, klikdiepte en klikken.
Wil je verder gaan? Vraag het aan
Korte quiz
Welke manier om online klanten te vinden past het best bij jou?
Sorank past bij je antwoorden
Test het 3 dagen op je eigen website en zie waar je staat in Google, ChatGPT en de andere AI's.
3 dagen gratis testen3 dagen gratis, daarna stop je wanneer je wilt. 90 dagen geld-terug-garantie, onder voorwaarden.
Deze gids gaat verder dan de definitie. Als je alleen de basis wilt weten over wat een interne link is, lees dan eerst onze definitie van interne links. Hier behandelen we het plan: hoe linkwaarde door een site stroomt, hoe je de pagina's kiest die haar verdienen, de drie belangrijkste linkmodellen met hun afwegingen, een stappenplan, de cijfers die je bijhoudt en de fouten die ongemerkt posities kosten, ook de fouten die specifiek zijn voor meertalige sites.
De meeste sites voegen interne links toe per artikel: een schrijver herinnert zich een ouder bericht en linkt ernaar. Dat is een tactiek. Een strategie werkt andersom. Je bepaalt eerst waar je de autoriteit wilt laten landen, en elke nieuwe link dient dat doel.
Een echte strategie beantwoordt vier vragen op papier:
Interne links doen drie dingen tegelijk. Ze laten crawlers pagina's ontdekken. Ze geven een deel van de autoriteit door (de logica achter PageRank). En hun ankers, samen met de tekst eromheen, vertellen Google waar de doelpagina over gaat. De eigen documentatie van Google over crawlbare links zegt het helder: “Elke pagina die voor je belangrijk is, moet een link hebben vanaf minstens één andere pagina van je site.” Dezelfde pagina voegt toe dat er geen ideaal aantal links per pagina bestaat.
AI-zoekmachines leunen op dezelfde signalen. Hun crawlers volgen links om pagina's te vinden, en een pagina die zes klikken diep verstopt zit, wordt zelden opgehaald en dus zelden geciteerd. Een nette interne structuur helpt zowel Google als de antwoordmachines.
De grootste openbare studie over dit onderwerp komt van Cyrus Shepard bij Zyppy (bijgewerkt op 23 februari 2026). Hij analyseerde 23 miljoen interne links op 1800 websites en vergeleek ze met de klikken uit Search Console. Het is een correlatiestudie: lees haar als een richting, niet als een wet. De richting is toch duidelijk.
Wat 23 miljoen interne links ons vertellen
Bron: Cyrus Shepard, Zyppy-studie naar interne links (1800 sites, 520000 URL's), bijgewerkt in februari 2026
Twee andere bevindingen tellen mee voor je plan. Het verkeer bleef niet stijgen boven ongeveer 45 tot 50 links, hoogstwaarschijnlijk omdat die extra links sitebrede menulinks naar zwakke pagina's waren. En de variatie in ankers die naar een pagina wijzen, hing sterk samen met meer klikken. In de volledige Zyppy-studie naar interne links vind je de grafieken.
Voordat je plant, heb je een mentaal model nodig van hoe waarde stroomt. Vereenvoudigd: elke pagina heeft een bepaalde hoeveelheid autoriteit (uit backlinks en uit de interne links die ze ontvangt). Ze verdeelt die over de links die ze bevat. Een link in de hoofdtekst, waar waarschijnlijk op geklikt wordt, telt zwaarder dan een link die in een footer verstopt zit. Dat is het idee van de “redelijke surfer” uit een patent van Google: niet alle links wegen even zwaar.
Klikdiepte is het aantal klikken van de homepage naar een pagina. De homepage heeft meestal de meeste autoriteit, dus elk extra niveau verdunt wat de pagina bereikt. Een gangbare regel is om belangrijke pagina's binnen drie klikken te houden. Diepte beïnvloedt ook de crawlfrequentie: op grote sites met een krap crawlbudget worden diepe pagina's minder vaak bezocht en later in de index bijgewerkt.
Niet elke link heeft dezelfde rol. Je strategie moet zeggen waar elk type voor dient.
| Linktype | Waar het staat | Hoofdrol | Gewicht als signaal | Wat te beslissen |
|---|---|---|---|---|
| Contextuele link | In de lopende tekst | Relevantie en autoriteit doorgeven tussen verwante pagina's | Hoog: omringd door thematische tekst, waarschijnlijk geklikt | Welke pagina's waarheen linken, met welk anker |
| Hoofdnavigatie | Koptekstmenu, op elke pagina | Topsecties een link geven vanaf elke URL | Gemiddeld: sitebreed, weinig context | Alleen 5 tot 9 topsecties, nooit longtailpagina's |
| Broodkruimelpad | Boven de titel | Waarde omhoog sturen naar bovenliggende categorieën, de hiërarchie tonen | Gemiddeld: gestructureerd, consistente ankers | De padlogica en de BreadcrumbList-markup |
| Blok met gerelateerde content | Einde van een artikel of productpagina | Zusterpagina's in een cluster verbinden | Gemiddeld: kan geautomatiseerd | Regels: eerst hetzelfde cluster, dan naburige clusters |
| Footer | Onderaan elke pagina | Juridisch, contact, een paar sleutelpagina's | Laag: Google waardeert herhaald materiaal af | Houd hem kort, vermijd 80 zoekwoordlinks |
Het praktische gevolg: wil je een pagina versterken, dan zijn contextuele links vanaf sterke, verwante pagina's je eerste hefboom. Menulinks zijn de tweede, en die zijn schaars.

Een strategie begint met een korte lijst. Als elke pagina prioriteit heeft, heeft er geen. Je hebt per sectie van de site 10 tot 30 pagina's nodig die het grootste deel van je interne links krijgen: de pagina's die verkopen, de pagina's die al dicht bij de top ranken en de gidsen die hen ondersteunen.
Combineer drie bronnen:
Van alle URL's naar de prioriteitenlijst
Noteer voor elke pagina op de lijst drie dingen in je plan: de hoofdzoekopdracht waarop ze mikt, het cluster waartoe ze behoort en een streefaantal inkomende contextuele links. Een bruikbaar startraster: conversiepagina's en pijlergidsen met 10 of meer unieke contextuele inkomende links, clusterartikelen met 3 tot 8, hulppagina's met 0 tot 2. Dit zijn werkdoelen, geen regels van Google. Pas ze aan op de grootte van je site: een site van 60 pagina's kan niet 20 pagina's elk 15 links geven.
De pagina's die als ankers van je site dienen, heten vaak cornerstone-content. Onze gids over cornerstone-content legt uit hoe je ze kiest en schrijft, zodat ze de links verdienen die je ernaartoe stuurt.
De tweede pijler groepeert pagina's per onderwerp. Een cluster is een pijlerpagina die een breed onderwerp dekt, omringd door smallere artikelen die elk één specifieke vraag beantwoorden. Pijler en artikelen linken naar elkaar. Het resultaat: Google ziet een blok pagina's dat een onderwerp diepgaand dekt, wat thematische autoriteit opbouwt, en elke pagina geeft relevantie door aan haar buren.
Een clusterkaart bouwen in 5 stappen
Zoekopdrachten groeperen op gedeelde Google-resultaten is de kern van zoekwoordclustering, en het volledige model van pijler en satellieten staat uitgewerkt in onze gids over themaclusters en pijlerpagina's. Wil je een kant-en-klare kaart, dan groepeert de themacluster-generator van Sorank zoekwoorden in clusters en markeert hij overlappingen die kannibalisatie zouden veroorzaken.
Het anker is de klikbare tekst van een link. Google leest het als een korte beschrijving van de doelpagina. De documentatie vraagt om ankers die “beschrijvend, redelijk beknopt en relevant” zijn voor zowel de pagina waarop ze staan als de pagina waarnaar ze wijzen, en waarschuwt tegen generieke teksten zoals “klik hier” en tegen zoekwoordstuffing.
Ankertekst: voor en na een opschoning
In code ziet het verschil er zo uit. Het laatste voorbeeld telt bij afbeeldingslinks: Google gebruikt het alt-attribuut als ankertekst.
<!-- Zwak: generiek anker, geen context -->
<p>Meer weten? <a href="/nl/geo-seo-blog/sitestructuur-seo">Klik hier</a>.</p>
<!-- Sterk: beschrijvend anker in een relevante zin -->
<p>Te diep verstopte pagina's worden minder vaak gecrawld, controleer dus eerst
je <a href="/nl/geo-seo-blog/sitestructuur-seo">crawldiepte per map</a>.</p>
<!-- Afbeeldingslink: de alt-tekst wordt het anker -->
<a href="/nl/prijzen"><img src="/img/plans.png" alt="Sorank-prijsplannen"></a>
Voor een volledige lijst van ankertypes (exact, gedeeltelijk, merknaam, kale URL, generiek) lees je onze gids over ankertekst.
Zodra je pijlers vastliggen, kies je hoe pagina's verbonden worden. Er zijn drie hoofdmodellen. De meeste echte sites combineren ze, maar één moet leidend zijn, anders volgt elke redacteur een andere logica.
Principe. Telkens wanneer een pagina een concept noemt dat een eigen pagina heeft, linkt ze ernaar. Links gaan alle kanten op tussen alle nabije pagina's, zoals op Wikipedia, waar een artikel honderden interne links kan bevatten.
Wanneer gebruiken. Grote kennisbanken, woordenlijsten, documentatie, mediasites, elke site waar lezers van concept naar concept springen.
Voordelen. Zeer lage klikdiepte, snelle ontdekking van nieuwe pagina's, veel ankervariaties, uitstekend voor lezers die verkennen. Het is eenvoudig toe te passen: heeft een term een pagina, dan link je ernaar.
Beperkingen. De autoriteit verspreidt zich gelijkmatig, dus je kunt geen paar prioriteitspagina's naar voren duwen. Op een kleine site met weinig autoriteit doet de verdunning pijn. Themagrenzen vervagen, waardoor Google een zwakker signaal krijgt over wat elke sectie dekt.
Voorbeeld. Een woordenlijstitem over “crawlbudget” linkt in de eerste alinea's naar “crawlen”, “robots.txt”, “sitemap”, “logbestanden” en “serverfouten”, en elk van die pagina's linkt terug.
Principe. In Frankrijk gepopulariseerd door Laurent Bourrelly onder de naam “cocon sémantique”, organiseert de cocoon pagina's in een strikte hiërarchie die is opgebouwd uit zoekintentie. Een moederpagina dekt een brede intentie. Dochterpagina's dekken daaronder smallere intenties. Pagina's op hetzelfde niveau zijn zusters. De links volgen precieze regels: de moeder linkt naar al haar dochters; elke dochter linkt omhoog naar haar moeder; een dochter linkt alleen naar haar zusters wanneer het onderwerp natuurlijk doorloopt; en niets linkt buiten de cocoon, behalve via de bovenste pagina.
Wanneer gebruiken. Concurrerende niches waar thematische autoriteit het verschil maakt, sites die je helemaal nieuw bouwt, secties die je volledig kunt plannen voordat je schrijft.
Voordelen. Het sterkste relevantiesignaal van de drie modellen. De autoriteit concentreert zich waar je haar wilt, omdat links terug omhoog naar de moederpagina lopen. Elke pagina heeft een duidelijke rol, wat kannibalisatie voorkomt.
Beperkingen. Zwaar om te plannen en te onderhouden. Strikte regels kunnen kunstmatige links afdwingen of nuttige links verbieden. Moeilijk achteraf in te voeren op een bestaande site met jaren van ongeplande links. Puristen verbieden links buiten de cocoon, wat de lezer kan schaden.
Voorbeeld. Moederpagina: “hardloopschoenen”. Dochters: “trailrunningschoenen”, “wegloopschoenen”, “hardloopschoenen voor platvoeten”. Kleindochters onder “trailrunningschoenen”: “waterdichte trailschoenen”, “trailschoenen voor modder”. De pagina over waterdichte schoenen linkt omhoog naar de trailpagina en zijwaarts naar de modderpagina, nooit rechtstreeks naar de wegpagina.
Onze volledige gids over de semantische cocoon laat zien hoe je er een bouwt, niveau voor niveau.
Principe. De hiërarchie staat in de adressen geschreven. Elke sectie heeft een map, elke pagina staat in de map van haar onderwerp en het broodkruimelpad spiegelt dat pad. Links blijven meestal binnen hun silo: pagina's linken naar de pagina van hun bovenliggende map en naar zusters in dezelfde map.
/seo/ sectiepagina (pijler)
/seo/technical/ categoriepagina
/seo/technical/crawl-depth/ artikel
/seo/technical/orphan-pages/ artikel
/seo/content/ categoriepagina
/seo/content/topic-clusters/ artikel
Wanneer gebruiken. Webwinkels, catalogi, sites voor lokale diensten, elke site met een natuurlijke boom van categorieën. Het past ook bij teams met veel redacteuren, omdat de regel zichtbaar is in het adres zelf.
Voordelen. Voor iedereen makkelijk te begrijpen. Het broodkruimelpad maakt automatisch consistente links omhoog. Rapporten per map (crawl, verkeer, indexering) worden triviaal. Het is het model dat de meeste siteachitecturen al volgen, zoals uitgelegd in onze gids over site-architectuur voor SEO.
Beperkingen. Een pagina kan maar in één map staan, terwijl echte onderwerpen overlappen. Een pagina later verplaatsen betekent de URL wijzigen en een redirect toevoegen. Strikte silo's blokkeren nuttige kruislinks tussen secties.
Voeg broodkruimelmarkup toe zodat Google het pad begrijpt. De documentatie van Google over gestructureerde gegevens voor broodkruimels vereist minstens twee ListItems, elk met een positie en een naam:
<script type="application/ld+json">
{
"@context": "https://schema.org",
"@type": "BreadcrumbList",
"itemListElement": [
{"@type": "ListItem", "position": 1, "name": "SEO", "item": "https://www.example.com/seo/"},
{"@type": "ListItem", "position": 2, "name": "Technische SEO", "item": "https://www.example.com/seo/technical/"},
{"@type": "ListItem", "position": 3, "name": "Crawldiepte"}
]
}
</script>
| Criterium | Wikipedia-netwerk | Semantische cocoon | URL-silo |
|---|---|---|---|
| Kernregel | Elk verwant concept linken | Links volgen de intentiehiërarchie | Links volgen de mappenboom |
| Het best voor | Woordenlijsten, documentatie, media | Concurrerende niches, nieuwe sites | Winkels, catalogi, lokale diensten |
| Autoriteitsstroom | Gelijkmatig verspreid | Geconcentreerd op moederpagina's | Geconcentreerd op categoriepagina's |
| Thematisch signaal | Zwak tot gemiddeld | Sterk | Gemiddeld tot sterk |
| Planningsinspanning | Laag | Hoog | Gemiddeld |
| Onderhoudsinspanning | Gemiddeld (veel links) | Hoog | Laag |
| Achteraf invoeren op een oude site | Makkelijk | Moeilijk | Gemiddeld (URL-wijzigingen) |
| Hoofdrisico | Verdunning, geen prioriteiten | Kunstmatige links, starheid | Geïsoleerde secties |
Welk model moet leidend zijn op een typische bedrijfssite?
Onze aanbeveling voor de meeste sites: gebruik de URL-silo of de cocoon als ruggengraat (die bepaalt waar de autoriteit terechtkomt) en sta binnen elk cluster een licht netwerk toe (dat houdt pagina's nuttig voor lezers). Houd links tussen silo's zeldzaam en bewust.
Dit is de methode die wij gebruiken, van audit tot uitrol. Reken bij een site van een paar honderd pagina's op twee tot drie werkdagen voor de eerste ronde.
De uitrol in 7 stappen
Gebruik een crawler zoals Screaming Frog SEO Spider. De gratis versie crawlt tot 500 URL's, genoeg voor veel sites van kleine bedrijven. Onze installatiegids voor Screaming Frog behandelt de configuratie.

In het tabblad Internal sturen vier kolommen je plan. De documentatie van Screaming Frog definieert ze: Inlinks (aantal interne links naar de URL), Unique Inlinks (een pagina die drie keer vanaf dezelfde pagina gelinkt wordt, telt één keer), Crawl Depth (klikken vanaf de startpagina) en Link Score (een maat van 0 tot 100 voor de relatieve waarde van een pagina op basis van haar interne links, berekend na een crawlanalyse).

Een crawler vindt alleen pagina's die gelinkt zijn. Om wezen te vinden, vergelijk je een lijst van alle bekende URL's (xml-sitemap plus de export van Pagina's uit Search Console) met de crawl. Zet in Google Sheets alle bekende URL's in kolom A van een blad “Known” en de gecrawlde URL's in kolom A van een blad “Crawl”, en gebruik dan deze formule (geschreven in Engelse syntaxis: staat je spreadsheet in het Nederlands, dan veranderen de functienamen en het scheidingsteken):
=FILTER(Known!A2:A, Known!A2:A<>"", ISNA(MATCH(Known!A2:A, Crawl!A:A, 0)))
Elke teruggegeven URL is bekend bij Google of in je sitemap, maar krijgt geen interne link. Beslis per URL: linken vanuit haar cluster, samenvoegen met een sterkere pagina of verwijderen met een redirect.
Sorteer je crawl op Link Score of op verwijzende domeinen. Je top 20 pagina's zijn je donoren. Zoek voor elke prioriteitspagina twee tot vijf donoren over een verwant onderwerp en voeg van elk één contextuele link toe, met een anker uit je plan. De link in de eerste helft van de tekst plaatsen, binnen een zin die uitlegt waarom de lezer zou moeten klikken, volgt de logica van de redelijke surfer.
Tip
Controleer vóór het bewerken waar een pagina al naartoe linkt. De gratis analyse van interne links van Sorank toont elke interne link van een pagina met zijn anker, zodat je generieke ankers en dubbelingen in enkele seconden ziet.
Wanneer een URL verandert, blijven oude interne links naar de redirect wijzen. Elke stap verspilt crawl en kan wat signaal verliezen. Exporteer na elke migratie de interne links waarvan het doel een 301 of 302 geeft en vervang ze door de definitieve URL. Onze gids over SEO-redirects legt de statuscodes uit, en de gratis controle op kapotte links vindt dode links op elke pagina.
Houd een klein setje cijfers bij, elke maand op dezelfde manier, eerst op je prioriteitspagina's.
| Maatstaf | Waar af te lezen | Hoe goed eruitziet | Actie als het afwijkt |
|---|---|---|---|
| Unieke contextuele inkomende links | Crawler, tabblad Internal | Op of boven het doel in je plan | Links toevoegen vanaf donorpagina's |
| Crawldiepte | Crawler | 3 of minder voor prioriteitspagina's | Linken vanuit het menu, een hub of een categoriepagina |
| Wezenpagina's | Sitemap en Search Console vergeleken met de crawl | Nul bij pagina's die je geïndexeerd wilt hebben | Linken, samenvoegen of omleiden |
| Interne links naar redirects of fouten | Crawler, responscodes van linkdoelen | Nul | Vervangen door de definitieve URL |
| Gemiddelde positie en klikken | Search Console, Prestaties per pagina | Stijgend, 4 tot 12 weken nadat de links live gingen | Ankers en de content zelf controleren |
| Geïndexeerde pagina's | Search Console, rapport Pagina's | Alle prioriteitspagina's geïndexeerd | De URL inspecteren, nagaan of links crawlbaar zijn |

Noteer de datum van elke batch nieuwe links in je plan. Zonder die datum kun je in Search Console niet zien of een rankingwijziging kwam door links, door content of door een algoritme-update.
Elke fout hieronder komt vaak voor op echte sites. Per fout: wat het is, hoe je haar herkent, hoe je haar herstelt.
Wat het is. Een pagina waarnaar geen enkele interne link wijst. Google kent haar misschien nog via de sitemap, maar ze krijgt geen autoriteit en weinig crawl.
Hoe je haar herkent. De vergelijking van sitemap en crawl uit stap 2.
Hoe je haar herstelt. Link haar vanuit haar pijler en vanaf een of twee zusters. Als geen enkele pagina op natuurlijke wijze naar haar linkt, hoort ze waarschijnlijk niet alleen te bestaan: voeg haar samen.
Wat het is. Een belangrijke verkooppagina op vijf of zes klikken van de homepage, vaak omdat ze pas op pagina 4 van een gepagineerde blog verschijnt.
Hoe je haar herkent. Filter de crawl op diepte groter dan 3 en leg dat naast je prioriteitenlijst.
Hoe je haar herstelt. Voeg haar toe aan een hub- of categoriepagina, aan het relevante menu, of link haar vanuit een sterk artikel. Vertrouw niet alleen op paginering om content te bereiken.
Wat het is. Twee verschillende URL's krijgen hetzelfde anker, waardoor Google niet kan zien welke de zoekopdracht beantwoordt.
Hoe je haar herkent. Exporteer alle interne links (anker en bestemming), maak een draaitabel per anker en tel de verschillende bestemmingen. Elk anker met meer dan één bestemming is een waarschuwingssignaal.
Hoe je haar herstelt. Wijs elk anker aan één pagina toe. Als beide pagina's echt dezelfde zoekopdracht beantwoorden, voeg ze dan samen.
Wat het is. Navigatie gebouwd met knoppen, onclick-gebeurtenissen of frameworkcomponenten die nooit een echte link renderen. Google stelt dat het <a>-elementen met een href-attribuut betrouwbaar volgt, en dat markup zoals <span href>, <a onclick> of javascript:-URL's niet betrouwbaar is.
Hoe je haar herkent. Crawl met JavaScript-rendering uit en daarna aan. Pagina's die alleen met rendering aan gevonden worden, of helemaal niet, hangen af van kwetsbare links. De URL-inspectietool in Search Console toont de gerenderde HTML.
Hoe je haar herstelt. Render elke navigatielink als <a href="/nl/geo-seo-blog/sitestructuur-seo">. Onze gids over JavaScript-SEO behandelt de renderingkant.
Wat het is. rel="nofollow" aan interne links toevoegen om autoriteit te “beeldhouwen”. Het houdt de autoriteit niet op de pagina vast, het stopt alleen dat ze via die link stroomt.
Hoe je haar herkent. Filter in je crawler de interne links op het nofollow-attribuut.
Hoe je haar herstelt. Haal nofollow van interne links af. Als een pagina geen autoriteit mag krijgen, verwijder dan de link of zet de pagina op noindex. Zie onze pagina over nofollow-links.
Wat het is. Een megamenu met 150 links of een footer met 80 zoekwoordpagina's. Dan linkt elke pagina naar alles, wat je prioriteiten platslaat. De Zyppy-data laten ook zien dat het verkeer boven ongeveer 50 links daalt, waarschijnlijk door dit soort sitebrede links.
Hoe je haar herkent. Tel de links in de sjablonen van header en footer. Als de sitebrede links op de meeste artikelen talrijker zijn dan de contextuele, domineert het sjabloon.
Hoe je haar herstelt. Houd 5 tot 9 items op het bovenste niveau van het menu, verplaats lange lijsten naar hubpagina's en bewaar de footer voor juridische pagina's, contact en een handvol sleutelpagina's.
Meertalige sites brengen een familie van fouten mee die de meeste gidsen overslaan. Taalversies zijn voor Google aparte pagina's, en links vertellen Google welke versies bij elkaar horen. Onze gids over internationale SEO behandelt de bredere opzet; hier zijn de linkfouten.
7a. Een pagina in de ene taal die naar een pagina in een andere taal linkt. Een Frans artikel linkt naar de Engelse versie van een gids, vaak omdat een vertaler de oorspronkelijke link heeft laten staan. De Franse lezer landt op Engelse content en vertrekt, en de Franse gids mist een interne link die ze had moeten krijgen.
Hoe je haar herkent. Voer in Screaming Frog Bulk Export, Links, All Inlinks uit en filter dan rijen waarvan de bron in de ene taalmap staat en de bestemming in een andere. Met mappen zoals /fr/ en /en/ isoleren deze twee reguliere expressies Franse pagina's die naar een willekeurige andere taalmap linken:
Source: ^https://www\.example\.com/fr/
Destination: ^https://www\.example\.com/(?!fr/)[a-z]{2}/
Hoe je haar herstelt. Vervang elke link door de gelijkwaardige pagina in dezelfde taal. De enige taaloverschrijdende links die in de lopende tekst thuishoren, zijn de taalkiezer en bewuste verwijzingen (“deze studie is alleen in het Engels beschikbaar”).
7b. Versies die niet naar hun vertaling wijzen. De Franse pagina heeft een Engels equivalent, maar niets verbindt ze: geen hreflang, geen taalkiezer die naar de exacte vertaling wijst (de taalkiezer gaat naar de Engelse homepage). Google kan ze dan als niet-gerelateerde pagina's behandelen, of de verkeerde taal in de resultaten tonen.
Hoe je haar herkent. Controleer de taalkiezer op een steekproef van diepe pagina's: gaat hij naar de vertaalde pagina of naar een homepage? Controleer daarna de hreflang-tags op dezelfde pagina's.
Hoe je haar herstelt. Laat de taalkiezer naar de exact overeenkomende URL linken en declareer elke versie met hreflang. De documentatie van Google over gelokaliseerde versies is streng: “Elke taalversie moet zichzelf en alle andere taalversies vermelden”, en “als twee pagina's niet naar elkaar wijzen, worden de tags genegeerd.”
<!-- Op de Engelse EN de Franse pagina -->
<link rel="alternate" hreflang="en" href="https://sorank.com/blog-geo-seo/site-architecture-seo" />
<link rel="alternate" hreflang="fr" href="https://sorank.com/fr/blog-geo-seo/architecture-site-seo" />
<link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://sorank.com/blog-geo-seo/site-architecture-seo" />
7c. Hreflang en interne links die verschillende verhalen vertellen. De hreflang zegt dat pagina A in het Frans overeenkomt met pagina B in het Engels, maar de canonical van pagina B wijst ergens anders heen, of de taalkiezer linkt naar pagina C, of de Franse interne links wijzen naar een omgeleide URL terwijl de hreflang de definitieve vermeldt. Google krijgt tegenstrijdige signalen en kan de hreflang-groep negeren.
Hoe je haar herkent. Schrijf bij een steekproef van pagina's vier URL's naast elkaar: het doel van de hreflang, het doel van de taalkiezer, de canonical van de doelpagina en de definitieve URL na redirects. Alle vier moeten identiek zijn.
Hoe je haar herstelt. Genereer hreflang, canonical en taalkiezerlinks uit dezelfde bron van waarheid in je cms (één vertaaltabel), nooit met de hand. De gratis hreflang-generator van Sorank bouwt een correcte, wederkerige set tags, en onze hreflang-gids legt elk attribuut uit.
Waarschuwing
Vertaalde slugs veranderen de URL in elke taal. Als je een artikel vertaalt, vertaal dan ook de interne links ervan: elke link moet naar de versie van de doelpagina in dezelfde taal wijzen, met een slug die in die taal bestaat.
Wat het is. Nieuwe artikelen krijgen links naar oudere, maar oude artikelen linken nooit naar de nieuwe. Verse pagina's blijven maandenlang zwak.
Hoe je haar herkent. Sorteer pagina's op publicatiedatum en kijk naar de unieke inkomende links van de content van de laatste drie maanden.
Hoe je haar herstelt. Maak het onderdeel van het publiceren: elk nieuw artikel krijgt op de dag van publicatie twee tot vijf links vanaf bestaande, verwante pagina's.
Maandelijkse controle van interne links
Handmatig linken werkt goed tot een paar tientallen pagina's. Boven een paar honderd herinnert niemand zich nog elke pagina, en links gaan wijzen naar verouderde of kannibaliserende content. Automatisering helpt, met drie waarborgen:
Hier past Sorank in. Het plant themaclusters met controles tegen kannibalisatie via zijn themacluster-generator, en zijn functie voor contentoptimalisatie herschrijft en actualiseert oudere pagina's, het moment om ook hun interne links te vernieuwen.
Je hoeft niet je hele site te herbouwen om te beginnen. In één middag:
Beslis daarna welk model je site aanvoert (silo, cocoon of netwerk) en leg het vast. Zodra het model en de ankerregels op papier staan, past elke nieuwe pagina in de structuur in plaats van erbuiten af te drijven.
Voor de meeste bedrijfssites is de beste aanpak een URL-silo of een semantische cocoon als ruggengraat, zodat autoriteit naar prioriteitspagina's stroomt, met licht kruislinken binnen elk themacluster. Pure “link alles”-netwerken passen bij woordenlijsten en documentatie, maar maken het lastig om de pagina's die verkopen naar voren te duwen.
Google zegt dat er geen ideaal aantal bestaat. Een bruikbaar werkdoel is 10 of meer unieke contextuele inkomende links voor prioriteitspagina's en 3 tot 8 voor ondersteunende artikelen, binnen drie klikken van de homepage. De Zyppy-studie naar 23 miljoen links vond dat het verkeer niet verder steeg boven ongeveer 45 tot 50 links, vooral sitebrede menulinks.
Alleen via de taalkiezer of als bewuste verwijzing. In de lopende tekst moet elke link naar de pagina in dezelfde taal wijzen. Elke vertaalde pagina moet bovendien naar haar equivalenten verwijzen met wederkerige hreflang-tags, in lijn met de taalkiezer en de canonical-URL's.
