Een blogpost kost gemiddeld zo'n 3 uur en 20 minuten om te schrijven. Zo meet je je eigen tijd stap voor stap en zie je waar je die veilig kunt besparen.

Op deze pagina
Kort samengevat
gemiddeld kost een blogpost ongeveer 3h20 om te schrijven, volgens het onderzoek van Orbit Media uit 2026 onder 1042 contentmarketeers. Dat cijfer is gedaald van een piek van 4h10 in 2022, maar het zegt weinig over je volgende post. Je tijd hangt af van de lengte, de diepgang van het onderzoek, hoe goed je het onderwerp al kent en de methode die je gebruikt. Meet het bij een paar posts en plan daarna op basis van je eigen cijfers.
Wil je verder gaan? Vraag het aan
Korte quiz
Hoe houd je je blog draaiende?
Sorank past bij je antwoorden
Test het 3 dagen op je eigen website en zie waar je staat in Google, ChatGPT en de andere AI's.
3 dagen gratis testen3 dagen gratis, daarna stop je wanneer je wilt. 90 dagen geld-terug-garantie, onder voorwaarden.
De meeste artikelen over deze vraag noemen één gemiddelde en stoppen daar. Het gemiddelde is een bruikbaar startpunt, maar het verbergt bijna alles wat je planning bepaalt. Hier lees je wat de meest recente gegevens laten zien en wat ze je niet kunnen vertellen.
Een blogpost schrijven in 2026
Bron: Orbit Media, bloggingstatistieken 2026
De bloggingstatistieken 2026 van Orbit Media laten zien dat de tijd per post vier jaar achter elkaar daalt, na een piek in 2022. In eerdere onderzoeken steeg het cijfer van ongeveer 2,5 uur in 2014 naar bijna 4 uur in 2019. Dit zijn zelfgerapporteerde antwoorden, geen getimede metingen. Gebruik ze als referentie, niet als regel.
Tijd per post, uit het onderzoek
Bron: Orbit Media, bloggingstatistieken
De gemiddelde lengte van een post piekte in 2023 op 1427 woorden en zakte in het onderzoek van 2026 naar 1312 woorden. Lengte en tijd bewegen samen, dat is logisch. Elke extra sectie vraagt om onderzoek, schrijfwerk en controle. Maar lengte verklaart niet de hele trend. Kijk daarom ook naar je eigen stappen, niet alleen naar het totaal.
Een gemiddelde vermengt een korte update die uit het hoofd is geschreven met een lange gids waarvoor interviews en datacontroles nodig waren. Het kan niet zeggen welke van de twee je deze week schrijft. Het getal om mee te plannen is het jouwe, uitgesplitst per stap. De rest van deze gids laat zien hoe je dat opbouwt.
Voor de aparte vraag hoelang SEO nodig heeft om resultaat te geven, zie onze tijdlijn voor SEO-resultaten.
Een post is niet één taak. Het is een reeks kleinere klussen die na elkaar gedaan worden, en elk heeft zijn eigen manier om je af te remmen. Als je alleen het schrijven meet, mis je het grootste deel van het werk. Dit zijn de stappen, in de volgorde waarin de meeste schrijvers ze tegenkomen.
Voor elk onderzoek heb je één vraag nodig die de post beantwoordt, geschreven zoals een lezer hem zou intypen. "Schrijftijd van een blogpost" is een onderwerp. "Hoelang duurt het om een blogpost te schrijven?" is een vraag, en die vertelt je wat je wel en niet behandelt. Schrijvers die deze stap overslaan, doen vaak veel meer onderzoek dan nodig is, omdat elk feit mogelijk relevant lijkt.
In het onderzoek zit de meeste variatie. Een post die gebaseerd is op je eigen ervaring en een of twee primaire bronnen is in een middag te controleren. Een post die tien concurrenten, twee onderzoeken en een productpagina vergelijkt, kost veel meer tijd, en elke claim die je toevoegt heeft een bron nodig die je echt hebt gelezen. Googles richtlijnen vragen of content ervaring uit de eerste hand laat zien, dus ook in het onderzoek vind je de ervaring waarop je schrijft.
De outline is de goedkoopste stap om te corrigeren. Koppen herschikken kost minuten, terwijl een af stuk dat op de verkeerde plek staat herschrijven veel langer duurt. Een goede outline noemt elke sectie, de vraag die die beantwoordt en de bron of het voorbeeld dat het gebruikt.
Het schrijven is de stap waaraan de meeste mensen denken als het over tijd gaat, en het is vaak niet de langste. De valkuil is schrijven en corrigeren tegelijk. Elke keer dat je stopt om een zin te verbeteren, verlies je de draad. Een eerste versie die in één keer is geschreven, is ruw maar compleet, en een compleet concept is makkelijker te verbeteren.
De meeste schrijvers voegen twee redigeerrondes samen tot één. De eerste ronde maakt de tekst duidelijker: lange zinnen, vage woorden, herhaalde punten. De tweede controleert elk feit, elk getal en elke link tegen de bron. Ze door elkaar halen maakt beide trager. Feitencontrole is de stap die het vaakst wordt overgeslagen en de duurste om na publicatie te herstellen.
Screenshots, grafieken, interne links, de titel, de metabeschrijving en de alt-tekst van afbeeldingen kosten elk weinig tijd, maar het telt op. De meeste schrijvers doen dat als laatste, in haast. Links toevoegen terwijl je schrijft maakt de laatste ronde veel korter, zoals de sectie over links hieronder uitlegt.
De tabel hieronder zet deze stappen om in een planningshulpmiddel. Gebruik hem om de stap te vinden die je tijd opslokt, en controleer dan wat je veilig kunt schrappen.
| Stap | Wat erbij hoort | Wat het vertraagt | Wat je veilig kunt schrappen |
|---|---|---|---|
| Vraag | De ene vraag kiezen die de post beantwoordt | Een vaag onderwerp zonder duidelijke lezer | De exacte zoekopdracht opzoeken en dan stoppen |
| Onderzoek | Bronnen lezen, voorbeelden en data verzamelen | Eindeloos lezen en claims zonder bron | Vooraf een limiet voor het aantal bronnen vastleggen |
| Outline | Secties, vragen en bronnen opsommen | De structuur herschrijven na het schrijven | Een sjabloon hergebruiken voor hetzelfde type post |
| Concept | De hele tekst in één keer schrijven | Tijdens het schrijven bijsturen | Doorschrijven zonder te stoppen |
| Redigeren en controleren | Een duidelijkheidsronde, dan een ronde voor feiten en links | Beide rondes door elkaar of feiten overslaan | De twee rondes gescheiden houden |
| Beeld en publicatie | Afbeeldingen, links, titel, meta, alt-tekst | Alles tot het laatste uur bewaren | Links en alt-teksten meteen toevoegen |

Twee schrijvers kunnen met hetzelfde onderwerp beginnen en een week uit elkaar eindigen. Het verschil komt door een paar factoren. Benoem ze voordat je schat, anders wordt je schatting het gemiddelde, en het gemiddelde is niet jouw post.
Lengte schaalt de tijd, maar niet gelijkmatig. Elke extra sectie voegt onderzoek, schrijfwerk en controle toe, en elke nieuwe claim voegt een bron toe om te checken. Een langere post is niet simpelweg een kortere die herhaald wordt: hij vraagt meer werk aan de structuur, zodat de lezer zijn weg vindt. Bepaal de lengte op basis van de vraag, niet van een doel. Onze gids over hoe lang een artikel moet zijn gaat dieper in op die keuze.
De diepgang van het onderzoek is de grootste variabele die je zelf in de hand hebt. Een post waarvoor je de data al hebt, kost minder tijd dan een post waarvoor je ze moet zoeken. Bepaal van tevoren hoeveel bronnen je nodig hebt, en stop als je ze hebt. Verder lezen verbetert de post zelden, en het kost altijd tijd.
Als je het onderwerp kent, schrijf je uit het hoofd en controleer je alleen de details. Als het nieuw voor je is, lees je eerst, schrijf je daarna en controleer je alles twee keer. Googles richtlijnen vragen of content ervaring uit de eerste hand laat zien, bijvoorbeeld doordat je een product hebt gebruikt of ergens bent geweest. Je eigen ervaring is tegelijk de snelste bron om uit te schrijven en de moeilijkste om te vervangen.
Een post met screenshots, een grafiek en een codevoorbeeld kost meer tijd dan een tekstpost van dezelfde lengte. Elk beeld moet worden vastgelegd, geformatteerd, van een bijschrift voorzien en gecontroleerd, en code moet worden getest. Reserveer hiervoor eigen tijd, in plaats van die te verstoppen onder "schrijven".
Een nieuw of een bekend onderwerp
Schrijvers kiezen in 2026 niet tussen "met de hand schrijven" en "AI het laten doen". Er zijn vier veelvoorkomende methoden, en de meeste mensen combineren er twee. Elk verandert hoeveel tijd je kwijt bent en hoeveel nakijkwerk nog nodig is. Hier is elke methode, met het principe, wanneer die past, de voordelen, de beperkingen en een voorbeeld.
Principe: je doet zelf het onderzoek, maakt de outline en schrijft de hele tekst. Wanneer gebruiken: wanneer de post je eigen mening of ervaring draagt, zoals een casestudy of een les uit een fout. Voordelen: de stem is van jou, en je kent elke claim omdat je die zelf hebt gemaakt. Beperkingen: het is de langzaamste methode, en dat blijft zo als je elke keer vanaf nul begint. Voorbeeld: een oprichter beschrijft wat er veranderde na de verhuizing van zijn site naar een nieuw CMS, met de cijfers uit zijn eigen analytics.
Principe: je maakt een gedetailleerde outline met een vraag en een bron per sectie, en schrijft daarna volgens die outline. Wanneer gebruiken: bij elke post met meer dan een paar secties, of wanneer meerdere mensen bijdragen. Voordelen: de structuur staat vast voordat je schrijft, dus het concept gaat sneller en de volgorde klopt. Beperkingen: een zwakke outline levert een zwak concept op, en een goede outline maken kost echte tijd. Voorbeeld: een marketingmanager zet de vragen van een koper op een rij, schrijft per sectie één antwoord en voegt pas daarna de inleiding toe.
Principe: je gebruikt een AI-model om een eerste concept te maken op basis van je outline en bronnen, en bewerkt dat daarna grondig. Wanneer gebruiken: voor routineposts waarin de feiten bekend zijn en de structuur standaard is. Voordelen: het eerste concept komt in minuten, en het lege blad verdwijnt. Beperkingen: het concept kan met volle overtuiging dingen beweren die fout zijn, dus de controletijd verdwijnt niet. Voorbeeld: je plakt je outline en drie bronnen, krijgt een concept terug en besteedt het grootste deel van je tijd aan het controleren van elk getal in de bron.
Principe: een systeem doet onderzoek, schrijft, beoordeelt en publiceert het artikel, en een persoon controleert het voordat het live gaat. Wanneer gebruiken: wanneer je veel pagina's volgens een vast schema publiceert en een gelijkmatige stroom nodig hebt. Voordelen: het volume blijft stabiel en het routinewerk verdwijnt uit je agenda. Beperkingen: de controle moet nog steeds goed gebeuren, en een pagina die niemand vóór publicatie nakijkt is een risico, geen besparing. Voorbeeld: een team gebruikt de AI-blogartikelgenerator van Sorank om de routinepagina's te schrijven en controleert daarna de claims en voorbeelden van elke pagina voordat ze wordt goedgekeurd.
| Methode | Hoe het werkt | Snelheid tot het eerste concept | Risico voor de kwaliteit | Nodige menselijke controle |
|---|---|---|---|---|
| Leeg blad | Onderzoek, outline en schrijven met de hand | Het langzaamst | Laag, als je het onderwerp kent | Volledige redactie en feitencontrole |
| Eerst de outline | Een gedetailleerde outline, dan het concept | Gemiddeld | Laag tot middelhoog | Duidelijkheidsronde en feitencontrole |
| AI-ondersteund concept | De AI schrijft op basis van je outline en bronnen | Snel | Middelhoog tot hoog | Regel-voor-regelcontrole en toonaanpassing |
| Geautomatiseerd met controle | Een systeem schrijft en publiceert, een persoon keurt goed | Het snelst | Middel, hangt af van de controle | Goedkeuring van claims, voorbeelden en links |
Het onderzoek van Orbit Media vond dat AI-gebruikers en niet-gebruikers ongeveer even vaak goede resultaten melden. De tool bepaalt niet of een post werkt. De outline, de bronnen en de controle zijn wat jij in de hand hebt, welke methode je ook kiest.
Opmerking
Het onderzoek legt vast wat marketeers zeggen dat ze doen en welke resultaten ze melden. Het is geen gecontroleerde test, gebruik het dus om verwachtingen te zetten, niet om te bewijzen dat de ene methode de andere verslaat.
Deze methode past bij een post van gemiddelde lengte over een onderwerp dat je redelijk goed kent. Hij heeft vijf stappen, elk met een duidelijk eindpunt, zodat je weet wanneer je verder gaat. Doe het één keer met een timer en pas daarna aan wat voor jou niet werkt.
De methode in vijf stappen
Schrijf de vraag in één zin en het antwoord in twee. Als je het antwoord niet in twee zinnen kunt geven, is de vraag te breed voor één post, dus splits haar op. Dit kost een paar minuten en bespaart de meeste tijd, omdat elke latere beslissing daarvan afhangt.
Schrijf per sectie drie dingen op: de vraag die de sectie beantwoordt, de bron of het voorbeeld dat ze gebruikt, en de zin waarmee ze eindigt. Het derde punt is wat de meeste schrijvers overslaan. Zonder dat groeien secties tot ze alles bestrijken. Zet de bronnen nu naast de secties, niet in een map die je later moet doorzoeken.
Schrijf door. Als je een gat tegenkomt, zoals een ontbrekend getal, zet je een vierkante haak en ga je verder, bijvoorbeeld [controleer het getal uit het onderzoek]. Haken zijn makkelijk terug te vinden bij het bewerken, en ze voorkomen dat je een alinea gaat polijsten die je misschien toch schrapt. Meet de tijd alleen voor het concept, zodat het getal dat je noteert eerlijk is.
De eerste ronde is voor duidelijkheid. Knip lange zinnen die één idee dragen bij, vervang vage woorden door concrete en voeg herhaalde punten samen. De tweede ronde is voor nauwkeurigheid. Open elke bron, controleer elk getal en elke link, en schrap elke claim die je niet kunt herleiden. Begin de tweede ronde pas als de eerste af is, want duidelijkheidscorrecties veranderen de tekst die je moet controleren.
Voeg de geplande beelden toe, daarna de links en dan de metadata. Links komen er als de tekst definitief is, maar ze moeten al bestaan terwijl je schrijft. Geef de titel en de metabeschrijving een eigen korte ronde. De metabeschrijving moet de lezer vertellen wat hij krijgt, en niet de titel herhalen. Controleer of elke afbeelding een alt-tekst heeft die beschrijft wat ze laat zien.
Houd een logboek bij terwijl je werkt. Een tekstbestand is genoeg:
datum,post,stap,minuten
2026-11-02,hoelang-schrijven,vraag,5
2026-11-02,hoelang-schrijven,onderzoek,50
2026-11-02,hoelang-schrijven,outline,20
2026-11-03,hoelang-schrijven,concept,70
2026-11-03,hoelang-schrijven,redigeren,35
2026-11-03,hoelang-schrijven,beeld,25
Voorbeeld
Na vijf posts ontdekt een schrijver misschien dat het onderzoek langer duurt dan het concept. Dat is een nuttige bevinding. De oplossing is een limiet op het aantal bronnen in stap 2, niet een sneller toetsenbord.
Een tool verdient zijn plek als hij een stap schrapt of een controle sneller maakt. Hij verliest die plek als het instellen meer tijd kost dan hij oplevert. Beoordeel elke tool op de stap die hij verandert, niet op zijn functielijst.
Een duidelijkheidschecker helpt bij de eerste bewerkingsronde, wanneer je naar moeilijke zinnen zoekt. Hemingway Editor noemt zichzelf een manier om "correct en helder" te schrijven, en de site verwijst ook naar gratis checkers die een eerste ronde dekken. Gebruik hem om problemen te vinden en beslis zelf over de oplossing. Een tool die je zinnen herschrijft zonder dat je ze leest, is een risico, geen besparing.

Een gratis outlinegenerator geeft je in seconden een structuur, een bruikbare eerste versie van stap 2. Onze generator voor blogoutlines en onze contentbriefgenerator dekken de outline en de brief. Behandel het resultaat als een startlijst. Schrap de secties die je vraag niet beantwoorden en voeg zelf de bronnen toe.
AI-schrijftools veranderen vooral de conceptstap, dus de controle verandert mee. Controleer de claims, niet alleen de stijl. De AI-blogartikelgenerator van Sorank schrijft op basis van je sitebrief en beoordeelt elk artikel op structuur, bronnen, links, alt-teksten en metatags. Je kunt de titel, de tekst en de metabeschrijving aanpassen voordat er iets live gaat, zodat de controle een checklist wordt in plaats van een zoektocht.

Let op
Publiceer nooit een getal waarvan je de bron niet hebt geopend. Een AI-concept kan met volle zekerheid een cijfer geven zonder bron. Zoek de bron, controleer het getal en schrap de claim als je de bron niet kunt vinden.
Tip
Voordat je je aan een tool verbindt, reken je met onze kostencalculator per artikel uit wat je tijd per post waard is. Een tool die een uur bespaart telt alleen mee als dat uur iets voor jou waard is.
De meeste trage posts zijn om dezelfde paar redenen traag. Elke fout hieronder heeft drie delen: wat het is, hoe je het in je eigen werk herkent en hoe je het oplost.
Wat het is: open lezen en feiten verzamelen die je misschien nooit gebruikt. Hoe je het herkent: je notities bevatten meer bronnen dan de post secties heeft, en sommige worden nergens geciteerd. Hoe je het oplost: schrijf de vraag uit stap 1 bovenaan je notities, gooi elke bron weg die haar niet beantwoordt, en stel een limiet voor bronnen in voordat je begint.
Wat het is: na elke zin stoppen om hem op te poetsen. Hoe je het herkent: je hebt de eerste sectie drie keer herschreven, en de laatste bestaat nog niet. Hoe je het oplost: schrijf door met vierkante haken voor de gaten, en bewerk daarna in een aparte sessie, liefst de volgende dag, wanneer de tekst klinkt als die van iemand anders.
Bewerken tijdens het schrijven
Wat het is: het concept als af beschouwen omdat het goed leest. Hoe je het herkent: de post bevat cijfers waarvan je de bron nooit hebt geopend. Hoe je het oplost: open elke bron, controleer elk getal ertegen en schrap claims die je niet kunt herleiden. Het spambeleid van Google beschrijft grootschalig misbruik van content als het maken van veel pagina's met als hoofddoel de rankings te manipuleren, en noemt als voorbeeld het genereren van veel pagina's met generatieve AI "zonder waarde toe te voegen voor gebruikers". Een pagina die goed leest maar niets controleerbaars zegt, is ook niet veilig.
Wat het is: opvullen of inkorten om een getal te halen. Hoe je het herkent: alinea's die een punt herhalen om ruimte te vullen, of een slot dat alleen de inleiding samenvat. Hoe je het oplost: bepaal de lengte op basis van de vraag en stop zodra die beantwoord is. Googles richtlijnen voor mensgerichte content noemen als waarschuwingssignaal onder meer "een woordaantal halen omdat je denkt dat Google dat prefereert".
Wat het is: de tekst schrijven en dan in haast links zoeken. Hoe je het herkent: je links zijn generiek, zoals "lees meer", en sommige wijzen naar pagina's die je niet hebt gecontroleerd. Hoe je het oplost: voeg elke interne link toe bij de zin die hem nodig heeft, met een specifieke anchortekst. De volgende sectie legt uit hoe.
Opmerking
De cijfers van Orbit Media zijn antwoorden van ondervraagde marketeers, geen getimede tests. Gebruik ze als referentiepunt en houd je eigen logboek ernaast.
Interne links zijn de goedkoopste manier om een post na publicatie nuttiger te maken. Ze laten zoekmachines ook zien hoe je pagina's met elkaar samenhangen. De SEO-linkrichtlijnen van Google zijn kort en leggen de regel vast waarop je bouwt: elke pagina die je belangrijk vindt, moet een link krijgen van minstens één andere pagina op je site, geplaatst in context zodat de lezer begrijpt wat er gelinkt wordt.
Google omschrijft goede anchortekst als "beschrijvend, redelijk beknopt en relevant voor de pagina waarop hij staat". De toets is simpel: lees alleen de anchortekst, buiten context, en kijk of hij op zichzelf nog klopt.
Google kan een link alleen volgen als het een anker-element met een href-attribuut is. Links die met JavaScript worden ingevoegd, zijn ook crawlbaar, zolang ze standaardmarkup gebruiken. Links op basis van javascript:-URL's worden niet aanbevolen. De praktische regel voor je CMS is simpel: gebruik gewone links, geen knoppen of scriptelementen die zich als links gedragen.
Het anker is de klikbare tekst. Vergelijk de opties hieronder door elke optie buiten context te lezen.
| Anchortekst | Waarom die werkt of faalt |
|---|---|
| hoe lang een artikel moet zijn | Specifiek, en het beschrijft de doelpagina |
| generator voor blogoutlines | Noemt de tool en wat die doet |
| deze gids | Vaag buiten context, en zegt niets over het doel |
| klik hier | Geeft de lezer geen enkele informatie |
Voeg elke link toe bij de zin die hem nodig heeft. Kies eerst de doelpagina, met de zoekfunctie van je site, en schrijf daarna het anker op basis van het onderwerp van die pagina. Onze gids over geautomatiseerd intern linken behandelt bijvoorbeeld de regels die linkautomatisering veilig houden, en cornerstone-content legt uit hoe je je kernpagina's kiest en linkt. Als je zelf over bloggen schrijft, geeft onze gids over bloggen voor SEO de bredere methode waarin deze links passen.
Snelheid telt alleen als het resultaat de moeite van het lezen waard is. Googles richtlijnen voor nuttige content vragen om eerst voor mensen te schrijven, en het spambeleid trekt een grens bij pagina's die zijn gebouwd om rankings te manipuleren. Beide moeten bepalen hoe je je tijd per stap verdeelt.
Googles richtlijnen over het maken van nuttige, betrouwbare en mensgerichte content vragen of lezers na afloop genoeg weten om hun doel te bereiken, en of de content ervaring uit de eerste hand laat zien. Deze vragen gaan niet over snelheid, maar ze wijzen je naar de plekken waar je tijd moet steken. Richt je inzet op de delen die alleen jij kunt schrijven: wat je probeerde, wat er gebeurde en wat je de volgende keer zou veranderen.
Kenmerken van mensgerichte content en waarschuwingssignalen
Het voorbeeld dat voor AI-schrijven het zwaarst weegt, is het genereren van veel pagina's zonder waarde voor gebruikers. Het beleid gaat over volume en waarde, niet over het hulpmiddel waarmee je schrijft. Als je minder, maar betere posts publiceert, elk met een echte vraag en een echte controle, blijf je ruim onder die grens.
Googles richtlijnen voor nuttige content zeggen dat de manier waarop een stuk is gemaakt nuttige informatie is voor lezers. Ze vragen of lezers kunnen zien dat er automatisering of AI is gebruikt, via een vermelding of op een andere manier, en raden aan dat te melden wanneer lezers dat redelijkerwijs zouden verwachten. Een korte notitie over hoe de post tot stand is gekomen, kost seconden om te schrijven en neemt de vraag weg.
Let op
Googles richtlijnen beschrijven verzonnen auteursprofielen, zoals valse diploma's of door AI gegenereerde profielfoto's, als misleiding en als teken van lage kwaliteit. Onderteken je posts met een echte auteur die ze heeft nagekeken.
Het gemiddelde is een nuttige referentie, maar het getal dat je week bepaalt is het jouwe. Houd het logboek bij voor vijf posts en tel daarna de minuten per stap op. Dan zie je waar je tijd naartoe gaat, en kun je de duurste stappen vergelijken met de tabel eerder in deze gids.
Kies je volgende post, schrijf de vraag ervan op en start een timer. Noteer elke stap. Bouw de outline met bronnen voordat je concipieert. Kijk aan het eind van de week naar de stap die het langst duurde en verander één ding daarin. Eén verandering tegelijk houdt het experiment leesbaar, en laat zien welke verandering het verschil maakte.
Voordat je publiceert
Meten is niet bedoeld om sneller te schrijven, alleen omdat snelheid op zich telt. Het gaat erom je uren te besteden aan de delen die een post de moeite waard maken: de vraag die je hebt gekozen, de bron die je hebt gecontroleerd en het voorbeeld dat alleen jij kon geven. Tijd die je bespaart op routinestappen, is tijd die je aan die delen kunt besteden.
Het onderzoek van Orbit Media uit 2026 onder 1042 contentmarketeers komt uit op gemiddeld zo'n 3 uur en 20 minuten per post. Dat is minder dan de piek van 4 uur en 10 minuten in 2022. Je eigen tijd hangt af van de lengte, de diepgang van het onderzoek en hoe goed je het onderwerp kent.
Gemiddelden uit onderzoeken mengen ervaren en nieuwe schrijvers, dus ze zijn een zwakke maatstaf voor beginners. Houd vijf posts van vergelijkbare lengte bij en noteer de minuten per stap. Dat getal is nuttiger voor jou dan welk gemiddelde ook, ook dat hierboven.
Het kan het eerste concept en de outline versnellen, maar feitencontrole en redigeren kosten nog steeds tijd. Orbit Media zag dat AI-gebruikers en niet-gebruikers ongeveer even vaak melden dat ze goede resultaten halen, dus het proces telt zwaarder dan de tool.
