Google Consent Mode v2 uitgelegd: basis- of geavanceerde modus, de vier toestemmingssignalen, opzet met gtag en GTM, EER-regels en meetfouten.

Op deze pagina
Kort samengevat
Google Consent Mode v2 laat Google-tags weten wat elke bezoeker heeft gekozen: advertentiecookies, analysecookies, het versturen van gebruikersgegevens naar Google voor advertenties en gepersonaliseerde advertenties. In de basismodus blijven de Google-tags stil totdat de bezoeker op de banner reageert. In de geavanceerde modus laden ze meteen en sturen ze cookievrije signalen als toestemming wordt geweigerd. Als je bezoekers hebt in de EER, het Verenigd Koninkrijk of Zwitserland en je gebruikt Google Ads of Google-tags, moet je die keuzes aan Google doorgeven, via Consent Mode of het TCF.
Wil je verder gaan? Vraag het aan
Korte quiz
Is SEO iets voor jou, en hoe begin je?
Sorank past bij je antwoorden
Test het 3 dagen op je eigen website en zie waar je staat in Google, ChatGPT en de andere AI's.
3 dagen gratis testen3 dagen gratis, daarna stop je wanneer je wilt. 90 dagen geld-terug-garantie, onder voorwaarden.
Consent Mode is een kanaal tussen je website en de Google-tags. Je toestemmingsoplossing meldt de keuze van de bezoeker, en elke tag past zijn gedrag aan op basis van die keuze. Het toont geen banner, bewaart geen toestemmingsbewijzen en blokkeert zelf geen scripts. Je hebt nog steeds een toestemmingsoplossing op de pagina nodig. Consent Mode zorgt alleen dat de Google-tags het antwoord kunnen lezen.
Veel teams halen de twee door elkaar. Ze installeren Consent Mode, zien geen banner en denken dat ze in orde zijn. Een banner die zijn antwoord nooit aan de Google-tags doorgeeft, doet voor Google niets. Controleer of beide onderdelen aanwezig zijn voordat je verder gaat.
Het verloop in drie stappen. De bezoeker klikt in je banner op Accepteren of Weigeren. Je toestemmingsoplossing roept gtag('consent', 'update', ...) aan met de bijbehorende waarden. De Google-tags lezen de nieuwe status en zetten dan cookies, sturen volledige gegevens of blijven in een cookievrije modus. Consent Mode brengt het antwoord naar de tags.
Versie 1 dekte de opslag: of Google-tags advertentie- en analysecookies mochten plaatsen. Versie 2 voegde twee signalen toe. ad_user_data dekt het versturen van gebruikersgegevens naar Google voor advertenties. ad_personalization dekt gepersonaliseerde advertenties, zoals remarketingdoelgroepen. Een opzet die alleen de opslag dekt, laat deze twee signalen ongedefinieerd, en precies die leemte is wat de EU-regels in het oog houden.
Wat je moet weten voordat je begint
Bronnen: Google Developers, gids Consent Mode; Google-hulp over het beleid voor toestemming van EU-gebruikers
Elke Consent Mode-opzet werkt met dezelfde kleine set parameters. Je stuurt elk ervan met de waarde granted of denied. De meest voorkomende fout is dat alleen de twee opslagsignalen worden ingesteld en dat de twee signalen die v2 heeft toegevoegd worden vergeten. Dan blijven remarketing en verbeterde conversies in een onduidelijke toestand.
De tabel hieronder koppelt elk signaal aan wat het regelt en waar je het in je rapporten terugziet. Gebruik hem als checklist wanneer je je configuratie nakijkt.
| Signaal | Wat het regelt | Waar je het ziet |
|---|---|---|
ad_storage | Advertentiecookies die door Google-tags worden geplaatst | Conversietracking en toewijzing in Google Ads |
analytics_storage | Analysecookies die door Google-tags worden geplaatst | Gebruikers- en sessiegegevens in GA4 |
ad_user_data | Het versturen van gebruikersgegevens naar Google voor advertenties | Verbeterde conversies en doelgroepsignalen |
ad_personalization | Gepersonaliseerde advertenties | Remarketing en doelgroeplijsten |
Wanneer ad_storage is geweigerd, staat in de ontwikkelaarsdocumentatie van Google dat er geen nieuwe advertentiecookies worden geplaatst. Cookies van derden op google.com en doubleclick.net worden niet gebruikt, behalve voor spam- en fraudedetectie. De volledige paginaurl wordt nog steeds verstuurd. Wanneer analytics_storage is geweigerd, kan de URL-passthrough nog steeds gebeurtenis- en sessiegebaseerde analyse zonder cookies versturen. Een weigering betekent dus niet nul gegevens. Het betekent minder gegevens, met minder identificatiemiddelen.
Signalen die je op elke pagina instelt

Google biedt twee manieren om Consent Mode te draaien, zoals beschreven in de documentatie over de concepten van Consent Mode. Het verschil zit in wat er met de Google-tags gebeurt vóór en na de beslissing van de bezoeker. Kies de modus met die vraag in gedachten, niet op basis van de naam. De twee modi gedragen zich heel anders bij een geweigerd bezoek.
In de basismodus laden de Google-tags pas als de bezoeker met je toestemmingsbanner werkt. Als hij weigert, wordt er niets naar Google gestuurd. Zelfs de toestemmingsstatus wordt niet overgedragen. Conversiemodellering voor Google Ads gebruikt het algemene model van Google, dat minder gedetailleerd is.
De basismodus is eenvoudiger te doorgronden. Je kunt hem in één zin aan een jurist uitleggen: geen antwoord, geen tag. De prijs is dat je geen enkel signaal krijgt van bezoekers die weigeren, dus er valt voor hen niets te modelleren.
In de geavanceerde modus laden de tags zodra de bezoeker de site opent. De toestemming staat standaard op geweigerd, tenzij je dat anders instelt. Zolang de toestemming is geweigerd, sturen de tags nog steeds metingen zonder cookies, en de toestemmingsstatus gaat met die metingen mee. Conversiemodellering gebruikt een model dat specifiek is voor de adverteerder en gedetailleerder is.
De geavanceerde modus past beter bij teams die gemodelleerde conversies nodig hebben van bezoekers die weigeren. Het is ook de modus die de meeste zorg vraagt bij de opzet, omdat de tags draaien voordat de bezoeker heeft gekozen. Een verkeerde standaardwaarde verstuurt hier gegevens die je niet wilde versturen.
Wanneer de opslag is geweigerd, schrijven de tags op het web geen cookies en in apps geen apparaatidentificatoren. In plaats daarvan sturen ze pings: pings voor de toestemmingsstatus, pings voor belangrijke gebeurtenissen en Google Analytics-pings. Volgens Google kunnen deze pings een tijdstempel, de user agent, de verwijzer, geaggregeerde niet-identificerende gegevens, booleaanse waarden van de toestemmingsstatus en een willekeurig getal bevatten dat bij elke paginalading wordt gegenereerd. Google zegt dat deze signalen Google Ads en Google Analytics in staat stellen conversies en belangrijke gebeurtenissen te modelleren.
Hier vragen juridische teams naar. Google noemt deze signalen cookievrij, maar ze bevatten toch enige informatie over het bezoek. Schrijf dat op en beslis samen met je juridisch contact of de geavanceerde modus past bij je eigen beleid.
Basismodus en geavanceerde modus bij een geweigerd bezoek
Er is meer dan één manier om Consent Mode aan de praat te krijgen, en de juiste hangt af van wie de site beheert. Sommige teams hebben één ontwikkelaar en één tag. Andere draaien Google Tag Manager met tien leveranciers en een toestemmingsbanner van een derde partij. De vier methoden hieronder dekken de opzetten die we het vaakst zien. Lees alle vier voordat je kiest, want een verkeerde keuze is later duur om te wijzigen.
Je plaatst de Google-tag en de standaard-toestemmingswaarden in de code van je site. Dat geeft volledige controle en geen extra laag. Het betekent wel dat je verantwoordelijk bent voor elke wijziging. Als marketing morgen een nieuwe tag toevoegt, moet een ontwikkelaar controleren of die de toestemmingsstatus leest.
Kies deze methode als je één of twee Google-tags hebt, een stabiele site en een beschikbare ontwikkelaar. Vermijd hem als de tags elke maand veranderen.
Google Tag Manager (GTM) laat niet-ontwikkelaars tags beheren. Je stelt de standaard-toestemmingswaarden in met een toestemmingsinitialisatietag, en je stuurt de toestemmingsupdates vanuit je banner via een tag of de datalaag. De tags binnen GTM houden dan rekening met de toestemmingsstatus die je hebt ingesteld. Het grootste risico is de volgorde: de standaardwaarde moet bestaan voordat een tag die hem leest, draait.
Kies GTM wanneer je team vaak tags wijzigt en je hem al voor analyse gebruikt. Onze volledige gids over Google Tag Manager legt de basisopzet uit voordat je toestemming erbovenop legt.
De meeste sites gebruiken een CMP. Die toont de banner, legt het antwoord vast en stuurt het toestemmingssignaal naar de Google-tags. Het beleid van Google vereist dat uitgevers een door Google gecertificeerde CMP gebruiken wanneer ze advertenties tonen aan gebruikers in de EER, het Verenigd Koninkrijk of Zwitserland. Adverteerders moeten toestemming verkrijgen voordat hun tags afgaan, en de keuzes aan Google doorgeven.
Een CMP is de juiste keuze voor de meeste bedrijven, omdat hij banner, bewijs en signaal in één product dekt. Controleer of de CMP op de lijst van gecertificeerde partners van Google staat en of de Consent Mode-integratie voor je tags is ingeschakeld. Een CMP die is geïnstalleerd maar niet met je tags is verbonden, doet niets. Ons overzicht van de beste software voor cookietoestemming vergelijkt de belangrijkste opties.
Het Transparency and Consent Framework (TCF) van IAB Europe is een alternatieve manier om toestemming aan Google door te geven voor gebruikers in de EER. Het beleid van Google zegt dat adverteerders de toestemmingskeuzes van eindgebruikers via Consent Mode of het TCF aan Google moeten sturen. Voor verkeer uit het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland verwacht Google geen geverifieerd toestemmingssignaal van jou. Het TCF komt veel voor op grote uitgeversitessen. De meeste kleine bedrijven hebben het niet nodig.
Als je al een TCF-gecertificeerde CMP gebruikt, controleer dan de documentatie daarvan voordat je Consent Mode inschakelt. Beide signalen zonder plan versturen geeft conflicten die moeilijk te zien zijn.
| Methode | Het best voor | Belangrijkste risico |
|---|---|---|
| gtag.js in de pagina | Eén of twee tags, stabiele site, een ontwikkelaar beschikbaar | Jij bent verantwoordelijk voor elke wijziging, en een tag die toestemming negeert blijft onopgemerkt |
| Google Tag Manager | Frequente tagwijzigingen, een marketingteam dat in GTM werkt | De standaardwaarde komt te laat voor een tag die al is afgegaan |
| Gecertificeerde CMP | De meeste bedrijven met een banner en verkeer uit de EER | Geïnstalleerd maar niet verbonden met de Google-tags |
| TCF | Grote uitgevers in de EER die al op TCF zitten | Twee toestemmingssignalen die elkaar tegenspreken |
Deze sectie loopt een directe gtag.js-opzet door. Als je GTM of een CMP gebruikt, geldt dezelfde logica, maar de menu's zijn anders. Lees de stappen ook als je een andere methode gebruikt, want de volgorde van de stappen is overal hetzelfde.
De opzet in vijf stappen
De standaardwaarde vertelt de Google-tags wat ze moeten aannemen voordat de bezoeker antwoordt. De gids voor het instellen van consent van Google vraagt om deze op elke pagina aan te roepen, vóór elk commando dat meetgegevens verstuurt, zoals config of event. Hier is een standaardwaarde met alle vier de signalen op denied, het veilige startpunt voor verkeer uit de EER:
gtag('consent', 'default', {
'ad_storage': 'denied',
'analytics_storage': 'denied',
'ad_user_data': 'denied',
'ad_personalization': 'denied',
'wait_for_update': 500
});
De parameter wait_for_update geeft je toestemmingstool tijd om de update te sturen voordat de tags afgaan. De waarde staat in milliseconden. De gids van Google gebruikt 500 als voorbeeld, wat betekent dat de tags tot een halve seconde op je banner wachten. Meet hoelang je banner op een trage mobiele verbinding nodig heeft om te laden en stel de waarde daar een beetje boven in.
Let op
Een te korte waarde laat de tags afgaan met de standaardwaarde voordat je banner antwoordt. De echte keuze van de bezoeker komt dan te laat voor die tag. Een te lange waarde vertraagt de paginameting. Test beide op een gethrottelde verbinding.
Wanneer de bezoeker accepteert of weigert, stuurt je toestemmingsoplossing de update. De update moet elk signaal bevatten, niet alleen de signalen die zijn veranderd. Een bezoeker die weigert krijgt alle vier op denied. Een bezoeker die accepteert krijgt alle vier op granted, als je die toestemming verzamelt.
gtag('consent', 'update', {
'ad_storage': 'granted',
'analytics_storage': 'granted',
'ad_user_data': 'granted',
'ad_personalization': 'granted'
});
Houd de namen exact. Een typefout zoals ad_user geeft in de meeste opzetten geen foutmelding. De tag ziet het signaal gewoon nooit, en niets in je rapporten vertelt je dat.

Met regio's kun je voor bezoekers op verschillende plaatsen een andere standaardwaarde instellen. De gids van Google neemt in het standaardcommando een array met ISO 3166-2-codes. Een standaardwaarde zonder regio geldt voor iedereen die niet door een ander regiospecifiek commando wordt gedekt. Wanneer een landstandaard en een subregiostandaard met elkaar in conflict zijn, wint de meest specifieke. Een bezoeker in een subregio krijgt dus de waarde van de subregio, niet die van het land.
gtag('consent', 'default', {
'ad_storage': 'denied',
'analytics_storage': 'denied',
'ad_user_data': 'denied',
'ad_personalization': 'denied',
'region': ['FR', 'DE', 'ES']
});
Gebruik regio's wanneer je een strenge standaardwaarde wilt voor Europese bezoekers en een soepelere waarde elders. Gebruik ze niet om de EER-opzet voor de rest van je team te verbergen. Noteer welke landen elke standaardwaarde dekt, en controleer de lijst elke keer dat je een nieuwe markt opent.
Opmerking
De regiolijst hierboven is een voorbeeld. Stel je eigen lijst samen op basis van de landen waar je bezoekers hebt. Het beleid van Google dekt de EER, het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland, dus een lijst met alleen Frankrijk laat de overige regio's op de algemene standaardwaarde staan.
Consent Mode is de technische kant. Het beleid voor toestemming van EU-gebruikers, voor het laatst bijgewerkt door Google op 31 juli 2024, is de juridische kant. Google handhaaft het voor accounts die zijn tags gebruiken. Als je Google Ads of Google Marketing Platform gebruikt met bezoekers in de EER, het Verenigd Koninkrijk of Zwitserland, geldt het beleid voor jou, ook als je bedrijf er niet gevestigd is.
Het beleid vraagt vier dingen van je: toestemming verkrijgen voordat tags van adverteerders afgaan, openbaar maken hoe persoonsgegevens worden gebruikt, toestemmingsbewijzen bewaren en het intrekken van toestemming gemakkelijk maken. De onderstaande secties behandelen elk van die punten.
Het beleid geldt voor eindgebruikers in de EER, dat wil zeggen de EU-lidstaten plus IJsland, Liechtenstein en Noorwegen, voor gebruikers in het Verenigd Koninkrijk en voor gebruikers in Zwitserland. De hulppagina van Google zegt dat adverteerders toestemming moeten verkrijgen voor cookies, mobiele identificatoren en andere lokale opslag waar de wet dat vereist. Ook zegt de pagina dat ze toestemming moeten verkrijgen voor gepersonaliseerde advertenties, zoals remarketing. De toestemming moet er zijn voordat tags van adverteerders afgaan.
Uitgevers hebben een strengere regel. Ze moeten een door Google gecertificeerde CMP gebruiken wanneer ze advertenties tonen aan deze gebruikers. Het beleid weerspiegelt de AVG en de ePrivacy-richtlijn, dus vraag je juridisch contact te bevestigen welke verplichtingen op jouw opzet van toepassing zijn.
De hulppagina van Google somt de vermeldingen op. Je moet elke partij die niet Google is en via jouw gebruik van Google-producten persoonsgegevens van eindgebruikers ontvangt, noemen. Je moet uitleggen hoe persoonsgegevens worden gebruikt, ook voor de personalisatie van advertenties. Je moet linken naar de Business Data Responsibility-site van Google, in de toestemmingsmelding, in de eerste laag van je privacyverklaring of onder een link «Meer informatie». Je moet duidelijke instructies geven om toestemming in te trekken. Als je IP-adressen of fingerprinting gebruikt voor personalisatie of meting van advertenties, zeg dat dan.
Het beleid schrijft niet voor welke precieze keuzes je in de bannertekst aanbiedt. Je kunt accepteren en weigeren aanbieden, of een instellingenpaneel. De pagina van Google zegt dat de keuze echt moet zijn en de informatie duidelijk.
Bewaar toestemmingsbewijzen. De pagina van Google zegt dat het bewijs de tekst en keuzes moet bevatten die de gebruiker zag, en de datum en tijd van de bevestigende toestemming. Dit is het onderdeel dat de meeste kleine sites missen. Een banner die op het scherm werkt maar niets bewaart, is bij een audit zwak bewijs.
Gebruikers moeten hun toestemming net zo makkelijk kunnen intrekken als ze die hebben gegeven. Als accepteren één klik kost, moeten weigeren of later je keuze wijzigen ongeveer evenveel moeite kosten. Een link in de voettekst die het instellingenpaneel opent, is de gebruikelijke oplossing.
Google neemt eerst contact op met de partner over het probleem en geeft een redelijke termijn om het op te lossen. Als de partner niet reageert of niet te goeder trouw probeert het op te lossen, kan Google audiencefuncties opschorten, waaronder personalisatie en remarketing, en de conversiemeting van de adverteerder. De pagina noemt ook een tijdlijn. De eigen data van Google laten zien dat het beleid in 2015 is ingevoerd en dat de pagina voor het laatst op 31 juli 2024 is bijgewerkt om Zwitserland toe te voegen.
Hoe het beleid voor toestemming van EU-gebruikers is veranderd, volgens Google
Bron: Google, hulp bij het beleid voor toestemming van EU-gebruikers
Let op
Het grootste risico is dat je remarketing en conversiemeting verliest terwijl je het probleem oplost. Los de toestemmingsmelding, de bewijzen en het signaal op voordat je in deze regio's een nieuwe campagne lanceert.
Een opzet die in de code goed lijkt, is geen bewijs. Je moet zien dat de signalen in de juiste volgorde en met de juiste waarden aankomen. Voer deze controles uit op een stagingkopie of op een live pagina die je kunt testen zonder echte bezoekers te raken. Gebruik een privévenster van de browser, zodat cookies van eerdere tests het resultaat niet vertekenen.
Open de voorbeeldmodus van Google Tag Manager of Tag Assistant van Google op je pagina. Kijk naar de toestemmingsstatus bij de eerste paginalading. Die moet de standaardwaarden tonen voordat een Google-tag gegevens verstuurt. Als een tag een hit verstuurt voordat de toestemmingsstatus verschijnt, is de volgorde fout. Verplaats het standaardblok boven de tag, of stel de toestemmingsinitialisatietag zo in dat hij als eerste afgaat.
Klik in je banner op Weigeren en laad de pagina opnieuw. De signalen moeten op denied blijven. Klik daarna op Accepteren en controleer of alle vier de signalen naar granted gaan. Als er één niet verandert, mist je updateaanroep die parameter. Repareer dat in het updateblok, niet in de standaardwaarde.
Voor verkeer uit de EER beschrijft de hulppagina van Google Ads over het verifiëren van toestemmingssignalen voor EER-gebruikers de stappen. Daar staat dat je de parameterwaarden voor ad_user_data moet opnemen bij het versturen van signalen voor regio's die toestemming van de eindgebruiker vereisen. Volg de stappen op die pagina. Behandel een groen vinkje in één tool niet als bewijs dat aan het beleid is voldaan. Controleer ook de bewijzen.
Verificatiechecklist
De meeste problemen met Consent Mode zijn stil. De pagina laadt, de banner verschijnt en je rapporten lijken weken normaal. De fouten hieronder zien we het vaakst. Voor elke fout leggen de secties uit wat het is, hoe je het herkent en hoe je het oplost.
Wat het is. De Google-tag of de GTM-container laadt voordat het standaardblok draait. De tag leest de toestemmingsstatus voordat de standaardwaarde bestaat, dus hij volgt de keuze van de bezoeker niet vanaf de eerste hit.
Hoe je het herkent. In de GTM-voorbeeldmodus ontbreekt de toestemmingsstatus of verandert hij na de eerste hit. In Tag Assistant gaat de tag af voordat de toestemmingsregel verschijnt. Je eerste paginaweergave toont volledig cookiegebruik bij bezoekers die hebben geweigerd.
Hoe je het oplost. Verplaats het standaardblok boven de Google-tag in de pagina. Gebruik in GTM een toestemmingsinitialisatietag die afgaat vóór alle andere tags. Test met een geweigerd bezoek.
Wat het is. De banner registreert de keuze, maar niets roept gtag('consent', 'update') aan. De Google-tags houden de standaardwaarde voor altijd, wat voor een bezoeker die weigert vaak prima is, maar voor een bezoeker die accepteert betekent dat verloren gegevens.
Hoe je het herkent. Accepteer in de banner en laad opnieuw. De toestemmingsstatus toont nog steeds denied. Je conversies van gebruikers die hebben geaccepteerd dalen, zonder enige wijziging aan de campagne.
Hoe je het oplost. Koppel de gebeurtenissen accepteren en weigeren van de banner aan de updateaanroep. Als je een CMP gebruikt, schakel dan zijn Google Consent Mode-integratie in en controleer dat hij de update verstuurt.
Wat het is. De opzet stuurt ad_storage en analytics_storage, maar niet ad_user_data of ad_personalization. Dat was genoeg in versie 1 en is voor EER-verkeer niet meer genoeg.
Hoe je het herkent. Remarketingdoelgroepen voor EER-bezoekers blijven leeg of krimpen zonder duidelijke reden. De toestemmingsstatus in de voorbeeldmodus toont twee signalen in plaats van vier.
Hoe je het oplost. Voeg de twee ontbrekende signalen toe, zowel aan de standaardwaarde als aan de update. Test opnieuw met accepteren en weigeren.
Wat het is. De banner laadt na de tags. De tags gaan af met de standaardwaarde denied, en daarna komt de echte keuze. De gegevens die in die tussentijd worden verstuurd, volgen de standaardwaarde, niet het antwoord van de bezoeker.
Hoe je het herkent. Op een trage verbinding toont de eerste hit denied, zelfs voor bezoekers die seconden later hebben geaccepteerd. Vergelijk de eerste hit met het moment van de update in het netwerkpaneel van je browser.
Hoe je het oplost. Voeg wait_for_update toe aan de standaardwaarde. Stel de waarde in boven de traagste laadtijd van je banner. Test op een gethrottelde verbinding, niet alleen op het kantoornetwerk.
Dezelfde pagina, voor en na de oplossing
Wat het is. De site gebruikt één standaardwaarde voor de hele wereld. Bezoekers in Europa krijgen dezelfde standaardwaarde als bezoekers uit landen zonder toestemmingsregel.
Hoe je het herkent. Je controleert een bezoek vanuit Parijs en ziet dezelfde standaardwaarde als bij een bezoek vanuit Chicago. Het standaardblok heeft geen regioparameter.
Hoe je het oplost. Voeg een regio-array toe aan de standaardwaarde voor de EER, het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland. Houd een algemene standaardwaarde voor de rest van de wereld. Documenteer de lijst, want die verandert wanneer je een nieuwe markt betreedt.
Wat het is. De banner werkt op het scherm, maar bewaart niet de tekst, de keuze en het tijdstip van elke toestemming. Dit is een gat in het beleid, geen codefout.
Hoe je het herkent. Vraag je toestemmingsoplossing om het bewijs van de keuze van één bezoeker. Als die niet kan tonen welke tekst hij zag en de datum en tijd van de bevestigende keuze, ontbreken de bewijzen.
Hoe je het oplost. Gebruik een gecertificeerde CMP die toestemmingsbewijzen bewaart, of richt je eigen opslag in met de tekst, de keuze en het tijdstempel. Laat het nakijken door je juridisch contact.
Tip
Doe in de eerste maand na elke wijziging elke week een testbezoek waarbij je weigert en een testbezoek waarbij je accepteert. De meeste toestemmingsfouten komen pas naar boven na een themaupdate of een nieuwe tag. Een vaste wekelijkse controle vangt ze vroeg.
Consent Mode verandert wat je in je rapporten ziet. Het verbergt de rest van je gegevens niet. Voor bezoekers die accepteren, zien je rapporten er zoals voorheen uit. Voor bezoekers die weigeren zie je minder. Een deel van het verschil komt terug via modellering, die conversies schat die je niet hebt gezien. Het model is alleen zo goed als de signalen die je stuurt, dus de fouten hierboven zijn belangrijk.
Reken erop dat je conversiecijfers veranderen nadat je Consent Mode hebt ingeschakeld, ook als het bedrijf niet is veranderd. Noteer de datum van de wijziging in je analysenotities, zodat een plotselinge daling niet op een campagnefout lijkt. Als je voor beslissingen op conversietracking vertrouwt, vergelijk dan een week vóór en een week na de wijziging, en lees de gemodelleerde cijfers met zorg.
Verbeterde conversies gebruiken dezelfde toestemmingssignalen. Als je die ook gebruikt, lees dan onze gids over verbeterde conversies in Google Ads, die de opzet en de toestemmingsregels voor die functie behandelt. Dit artikel gaat alleen over de toestemmingssignalen zelf.
Voor analyse ontvangt GA4 de status analytics_storage en gebruikt die voor cookies. Het gedrag van GA4 rond toestemming staat in onze gids over Google Analytics voor SEO, die ook uitlegt hoe je organisch verkeer en AI-verkeer meet wanneer sommige bezoekers weigeren.
Als je Google-verkeer en AI-verkeer naast elkaar wilt zien terwijl je deze wijzigingen volgt, brengt het GEO / SEO-dashboard van Sorank beide samen in één overzicht. Het vervangt je toestemmingsopzet niet en verandert niet wat de Google-tags ontvangen. Het helpt alleen om het verkeer te lezen dat je wel krijgt.
Als je nog geen Consent Mode-opzet hebt, doe het werk in deze volgorde. Elke stap bouwt op de vorige voort. Sla de testweek niet over, want de meeste fouten komen pas naar boven wanneer een echte bezoeker op een echte knop klikt.
Maak een lijst van elke Google-tag op de site en van elke leverancier die via die tags persoonsgegevens ontvangt. Noteer uit welke landen je bezoekers komen, met behulp van je analyse. Beslis welke regio's de strenge standaardwaarde nodig hebben. Deze lijst is de basis voor je vermeldingen en je regio-array.
Kies een van de vier methoden hierboven. Plaats de standaardwaarde vóór elke tag, stel wait_for_update in en stuur bij elke keuze de vier signalen. Voer de verificatiechecklist eerst uit op een stagingpagina en daarna op de live site. Bewaar de toestemmingsbewijzen en documenteer de opzet, zodat de volgende persoon die de tags aanpast weet wat hij niet mag breken.
De uitrol in twee weken
Google Consent Mode v2 is een signaal, geen banner. De basismodus wacht op het antwoord en stuurt niets bij een weigering. De geavanceerde modus laadt de tags, stuurt cookievrije pings bij een weigering en modelleert conversies met een gedetailleerder model. Kies de methode die bij je team past. Stel alle vier de signalen in, zet de standaardwaarde als eerste en test beide paden. Bewaar daarna de bewijzen die het beleid van Google vraagt. Begin met de checklist hierboven en controleer hem de week erna opnieuw.
Het beleid voor toestemming van EU-gebruikers van Google verplicht adverteerders met Google-tags om toestemming te verkrijgen van gebruikers in de EER, het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland, en die keuzes aan Google door te geven. Dat kan via Consent Mode of het TCF. Voor veel sites is Consent Mode de eenvoudigste van de twee.
In de basismodus laden de Google-tags pas als de bezoeker op de banner antwoordt, en wordt er niets verstuurd bij weigering. In de geavanceerde modus laden de tags bij het openen van de pagina met standaard geweigerde toestemming, en sturen ze cookievrije pings zolang de toestemming is geweigerd. De geavanceerde modus gebruikt voor conversiemodellering een model dat specifiek is voor de adverteerder.
Consent Mode toont geen banner. Het meldt de keuze van de bezoeker aan de Google-tags, dus je hebt een toestemmingsoplossing op de pagina nodig, een eigen oplossing of een gecertificeerd consent management platform. De toestemming moet er zijn voordat de tags van adverteerders afgaan.
